ชุมชนไทยเบิ้งโคกสลุง

        จากการขุดค้นพบโบราณวัตถุ และหลักฐานอื่นๆทางประวัติศาสตร์สันนิษฐานได้ว่า บริเวณนี้เป็นแหล่งชุมชนโบราณหลายยุค ดังนี้ 

        – ยุคก่อนประวัติศาสตร์  พบเศษภาชนะดินเผา ที่บ้านเกาะพระแก้ว (บ้านร้าง) ขุดค้นโดยกรมศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2538 – 2539

        – ยุคอิทธิพลวัฒนธรรมเขมร–ลพบุรีพบชิ้นส่วนบัวกลีบขนุน ทำจากหินทราย  พบศิลาแลงและหินทรายตัดเป็นแท่งสี่เหลี่ยมเพื่อใช้ประกอบเป็นอาคารจำนวนหนึ่งลักษณะเดียวกับศิลาแลงและหินทรายที่ใช้ก่อสร้างพระปรางค์สามยอดลพบุรีพบที่วัดโคกสำราญ คงเคยเป็นศาสนสถานก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมเขมร นอกจากนั้นยังพบสิ่งก่อสร้างจากศิลาแลง หินทราย อิฐและกระเบื้องดินเผาที่โคกระฆังและโคกบ้านในเขตตำบลโคกสลุง ซึ่งเป็นที่เนินเคยเป็นถิ่นฐานที่อยู่อาศัยในอดีตได้ร้างไป

        – ยุคปัจจุบัน ตำบลโคกสลุงเคยขึ้นกับเมืองไชยบาดาล (ชัยบาดาลซึ่งเคยขึ้นกับเมืองโคราช เมืองเพชรบูรณ์ เมืองสระบุรีและเมืองลพบุรี) มาโดยตลอด จนกระทั่ง พ.ศ.2505 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งอำเภอพัฒนานิคมจึงได้แยกตำบลโคกสลุงมาขึ้นกับอำเภอพัฒนานิคมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา